a letter to RM..


Dear Rhea Marie,

Kumusta? Medyo matagal na tayong hindi nagkikita. Namimiss na kita. hehe,

Kanina napagtripan kong maghalungkat ng mga gamit ko nung tayo ay nasa kolehiyo pa lang. And guess what I found? Charan! Yung journal na binigay mo sakin nung 17th birthday ko (teka, 17th nga ba or 16th?).

Alam mo bang Hamtaro/Sakuragi ang tawag ko sa journal na ito? Depende sa trip ang tawag ko sa kanya. (Minsan Dear Hamtaro ang simula pero minsan Dear Sakuragi, parang adik lang eh noh). Kanina, habang isa-isa kong binabasa ung mga journal entries ko, memories of our college days flashed back. Parang kelan lang. Nung araw na binigay mo ito sakin, nasurpresa talaga ako. Hindi pa naman kasi tayo masyadong close nun tapos may gift ka sakin. Natuwa talaga akong tunay nun. Pramis. Croos my heart mamatay man lahat ng kuko ko sa paa.

Natatandaan kong nagpasalamat ako ng binigay mo sakin ito pero hindi pa ata ulit ako nakapagpasalamat sayo dahil malaki ang ginampanan ng journal na ito sa buhay-kolehiyo ko.

This journal saved my life several times. Hindi ko na sasabihin sayo kung ilang beses nabanggit sa mga journal entries ko ang oplan suicide dahil sa masalimuot kong buhay kasama si hitler. Pero dahil sa journal na ito na nagsilbing outlet ko ng angst and frustrations sa buhay, I never did attempt to commit suicide. Thanks for the journal you gave me. Although you’ve done it an indirect manner, I would like to thank you for saving me. I will forever be grateful for I’ve come across a very special lady like you. You’re an embodiment of the cliche “beauty and brains”; a rare but deadly combination. Gusto kong malaman mo na ang maging kaibigan mo ay isa sa mga pinakamagandang pangyayari sa buhay ko. (arte lang, haha, pero itaga mo sa bato, totoo lahat ng sinabi ko)

Minsang nabanggit mo na ang misteryoso ko at masyado akong malihim. Ahm, unfortunately, ganun pa din ako, medyo nalie-low nga lang ng onti, hehe. If you ever get the chance to read my journal entries on the journal that you gave me, I’m sure you’ll understand better. Pero siyempre, that would be next to impossible because I won’t let you. At saka pabaliktad lahat ng sulat ko sa journal na yun kaya maduduling ka lang at pagsisisihan mong sinubukan mong basahin ang mga entries ko. haha. Anyhow, naniniwala ako na naiintindihan mo ako in you’re own peculiar way. In case you need me, I’m just a text away, okay? (parang nagrhyme masyado, haha)

Je vous vois quand je te vois, Rhea Marie.

Merci becoup!

AuBu🙂

5 thoughts on “a letter to RM..

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s