All about me 10 day challenge – Day 5


Naghihingalo na ako sa pagtapos ng 10 day challenge na ito, haha, congratulate me, I’m on my day 5.

Day 5 – Pictures of somewhere you’ve been to.

May mga gala akong na hindi na iblog (dahil sa katamaran) kaya ikinollage ko yung mga pictures at nilagay dito. >:)

Inuunahan ko na kayo, sasakit ang mata nyo sa madaming pictures.

Isa pang paalala, literal na pictures at caption lang ang makikita niyo. Hihiramin ko muna ung cliche na “a picture paints a thousand words” bilang alibi sa aking katamatan, haha.

BSP Metropolitan Museum - Metro Manila

Ayala Museum - Makati

National Museum - Metro Manila

Road trip to Vigan - Ilocos Sur

Blue Coral Resort - San Juan Batangas

Caluwayan Palm Island - Marabut, Samar

Camiguin

Puerto Princesa - Palawan

Sa totoo lang, muntik na akong sumuko sa pag-aupload ng mga collages na ginawa ko dahil sa aking crappy internet connection. Buti na lang nanaig ang kagustuhan kong matapos ang challenge, wahaha.

****

kaya ko to! 5 days to go! ^^

Akyat sa Mt. Pulag (Part 3)


Sa wakas at sinapian ako ng kasipagan para ipost ang part 3 ng Mt. Pulag adventure ko na naganap noong Pebrero ng taong ito. (expired na expired post na, haha)

Para may koneksyon pa din sa huling Mt. Pulag blog entry ko, kinuha ko ulit ilang talata dun.

Pinilit na lang naming matulog kahit sobrang hirap. Partida, uminom pa kami ng the bar pero wa epek, nanunuod talaga ung lamig, tagos sa buto. At sa wakas, dumating na ang umaga..

Mga alas kwatro na ata nung nagsimula kaming gumayak papuntang summit. Sobrang excited na ako, ung cheer ko sa sarili ko nun ay “let’s get it on!”

Paglabas namin ng tent, sinubukan kong picturan ung langit at ito ang nakuhanan ko. Mukang umuulan ng nyebe na mukang madaming orbs. Sabi pag madaming orbs madami daw spirits, yay.

Pagkatapos kong makuhanan ng larawan ung langit, gumayak na kami para umakyat ng summit. Hindi na ako nag-abalang kumuha ng larawan along the way dahil madilim at dahil takot akong gumulong pababa. Ung dinadaanan naming trail ay makipot lang tapos madilim na ung ibang parte.

Out of curiosity, nagtanong ako kay ateng tour guide kung bangin na ba ung madilim na nakikita ko tabi ng trail na dinadaanan namin.

AuBu: Ate, bangin na ba ito? (sabay ilaw sa madilim na parteng tabi trail)

Ateng tour guide: Oo. (ang honest talaga ni ate!)

AuBu: ahh, bangin na pala (sabay lunok-laway)

Matapos ang isang oras mahigit, nakarating din kami ng summit at naghanap ng magandang mapupwestuhan para mapanuod ang pagsikat ng araw. Kasabay nito ay ang pagkuha ng madaming larawan.

Hindi ko na inilagay lahat ng larawan dahil mauumay kayo sa mukha ko at mukha nila. Pumetiks lang kami sa tuktok, ninamnam ang lamig na nanunuot sa jacket namin na tagos hanggang buto at inantay sumikat si haring araw.

At ilang sandali pa ay sumikat na si haring araw ng bonggang bongga!

tapos nagkuhaan kami ulit ng piktyur!

hehe, Nung andun kami sa summit, naastigan ako sa isang manong na member ng isang mountain climber team, hinubad nya halos lahat ng suot nya maliban sa boxers at nagpakuha ng piktyur. Humanga ako kasi ako nga, alisin lang ung guwantes sa kamay ko parang magyeyelo na ung kamay ko tapos hindi ko na maigalaw. Naisip ko baka ibang klase ng alak ang tinira ni manong. Unfortunately, hindi ko siya nakuhaan ng piktyur kundi andito din siya sa blog ko, haha

Bigla akong may naalala tungkol sa trip naming ito. Kung nagbabalak din kayong sumabak sa ganitong trippings, siguraduhin nyong kumpleto rekados ang gamit nyo. Nung umakyat kasi kami sa summit ang bitbit lang namin ay ung mga sarili namin na balot ng jacket at iniwan na lahat sa tent ung gamit namin. Wala kaming dalang termos na pangkape paakyat eh sakto ung iba naming kasabay meron, eh ako pa naman ung tao na karaniwang nagkakape sa umaga. Aun, nanigas ako sa inggit sa kanila habang nagkakape. Anyhow, nag-enjoy pa din ako, kape na lang ang kulang sa magandang view sa summit. 😛

Matapos ang ilang oras naming paglagi, pagkukwentuhan at pagpapakuha ng larawan sa summit, naisipan na naming bumaba at nagpicture-picture. Nakita ko na ung parte kung san pwede akong gumulong pababa kung sakaling mali ung pag-apak ko sa trail, haha

Tapos pikyur ulit. (sinulit talaga namin!este sinulit ko pala, ang piktyur-taking! haha)

Tapos inayos at iniligpit ung tent sa campsite tapos bumaba na ulit. Tapos pikyur ulit.

Eto, totoo na talaga, bumaba na kami ng bundok at aun, napagod, hehe, pero all in all, satisfied ako. Tapos may certificate pa akong nakuha na may nakalagay na isa na akong honorary climber na nakalista sa Mount Pulag book of climbers, sowsyal. 😛 ung piktyur ng certificate? sa susunod na lang ulit, haha

ang nasabi ko na lang sa sarili ko nung makababa kami. “wow, buhay pa ako, akalain mong naakyat ko yun?” I survive!

****

dagdag impormasyon

  • Ang Mt. Pulag ay ikatlo sa pinakamatataas na bundok sa Pilipinas na nasasakop ang probinsya ng Benguet, Ifugao, at Nueva Vizcaya
  • May tatlong trail kayong pwedeng pagpiliian para makarating sa summit kung sa Benguet kayo: Ambangeg, Akiki, at Tawangan trails
  • Sinasabing ang buwan kung kelan the best umakyat ay ang buwan ng Enero, Pebrero, Marso, Abril, Mayo, Hunyo, Nobyembre, at Disyembre.
  • Kung nais niyong umakyat at wala kayong kasama, maghanap kayo ng mountain climbers group o lakwatserong grupo na pwedeng sabitan. Sa kaso ko, ang grupong Itchy Feet Wanderings at Journey for a Cause ung sinamahan ko.
  • Kung madami pa kayong tanong na hindi matatagpuan dito, search google, hehe, (peace out)


 

Bahay ni Rizal


Ang ilalahad ko ngayong araw na ito ay ang pagbisita namin ng bunso kong kapatid sa bahay ng pambansang bayani nating is Dr. José Protasio Rizal Mercado y Alonzo Realonda. Naganap ang pagbisitang ito noong ika-28 ng Mayo pero ngayon lang sinipag ang inyong lingkod kaya ngayon niyo lang ito makikita. Nung una, alangan pa kaming pumasok kasi hindi namin alam kung may bayad pa o wala pero pumasok na din kami makaraang magtanong sa guwardiya at masiguradong walang bayad. Tara nang pumasok sa loob ng bahay ni Pepe!Pero bago mo masiyasat ang bahay ng mga Rizal, dapat lumagda ka muna sa listahan ng mga panauhin. Pagkatapos mong pumirma, pwede mo nang ikutin ang humble home ni Gat Rizal! Pagpasok pa lang makakakita ka na ng iba’t ibang kathang-larawan na nagsasalaysay kung paano lumaki at nabuhay si Pepe. May mga nakita din kaming guhit na likha nya. Naisipan na naming umakyat sa ikalawang palapag ng bahay nila Pepe. Pag-akyat namin, madami din kaming nakita (malamang lang, hehe) nakita namin ang hapag-kainan ng pamilyang Rizal. nakita rin namin ang kusina at mga imbakan ng pagkain!

at nakita rin namin ang isa sa kanilang mga silid. Kung susulitin mo ang kabuuan ng bahay pati kagamitan nila Pepe, masasabi mong ang kanilang mag-anak ay isang de buena familia. Hindi man sobrang mayaman subalit masasabing may kaya. Pagkatapos ng pag-iikot namin sa kanilang bahay, lumabas na kami sa may terasa at may nakita akong mukang pangkuha ng tubig sa balon at ito ay kinuhanan ko ng larawan.

Pagkatapos ay bumaba na kami sa may hagdan at nag-ikot sa kanilang bakuran at nakita namin ang estatwa ng maliit na si Pepe pati ang bahay-kubo na malimit nilang paglaruan nung sila’y bata pa.

Pagkatapos naming libutin ang bakuran nila Pepe, tiningnan naman namin ung mala-museong gusali/silid (basta un na un) na nasa loob din ng bakuran nila. Meron kaming nakitang pinaliit na beryson ng bahay nila.

May nakita din kaming mga mala-koleksyon ng mga produkto at likhang-guhit ng ating kapwa-Pilipino.

At syempre, nakita din namin ang mga iba’t ibang estatwa, larawan, at poster (anu bang tagalog ng poster?) ni Rizal kaya sinulit namin ang pagpapakuha ng larawan kasama ng mga yun!

Sa dami ng nabasa at nakita ko sa bahay ni Pepe para ko na din siyang nakilala ng personal. Pero syempre, nanatili pa din ang misteryo ng kanyang pagkatao dahil sabi nga sa Ingles “it takes a lifetime to know a person” at sa kaso ko, hindi ko na siya makikilala ng husto dahil matagal na siyang pumanaw.

hanggang sa muli!

****

dagdag impormasyon:

  • Ang Rizal Shrine ay matatagpuan sa Calamba, Laguna
  • Bukas ito ng Martes hanggang Linggo maliban sa Lunes mula 8:00 ng umaga hanggang 4:00 ng hapon
  • Ang pagkuha ng larawan sa personal na gamit ay malugod na inaanyayahan
  • Para sa komersyal na layunin, makipag-ugnayan sa tauhan ng Dambana ni Rizal

purple thumb


Last Friday was my rest day and I have no plans that time so I just decided to go to city hall so I could inquire about transferring my voter’s registration. The good thing is they are actually accepting registration transfers until October of 2012.

Armed with my TIN and PRC ID, I thought the Comelec officers won’t be asking for more IDs. Unfortunately, I had to have an ID with my home address on it and neither my TIN nor my PRC ID bears my home address so I had to get a cedula which costs me 29PHP. I’m very lucky because the queue for those getting a cedula is quite short.

After I presented my cedula to the Comelec officer, she gave me 3 sets of voter’s registration transfer form which took me a while to fill in the details. And then, I went back to the Comelec desk to submit the forms and have my picture and thumb mark taken. I was wearing a tank top so the Comelec officer instructed me to use my handkerchief to cover up the exposed skin. I’m expecting that I look like I was wearing daster in my voter’s ID. After the picture taking and biometrics comes the last step; they tore off the claim stub from the registration forms  and gave the stub back to me and took my thumb mark again using the purple ink this time.

After I finished the voter’s registration transfer, I immediately went home as I wasn’t feeling well. Before I took a quick nap, I took a photo of myself with my purple thumbs.

thumbs up!

archives for the past few days


01-22-11

1:00 pm

– nakipagkita ako kay Virax sa trinoma (biglaang gala), tinext ko si Rhea kaso may church obli pa xa kaya di pwede, si maida tinext ko din kaso NR, haha

– kumain kami sa SumoSam at nalaman kong kay Marvin Agustin pala un

– nilantakan namin ang kanilang steak match (busog to the bones)

– nagkwentuhan at pinlano ang paggate crash sa bahay nila maida

– uminom kami ng Strawberry Passion (para kay Virax) at Lychee and Rose para sakin

– at kumain ng parang shave ice cream (nakalimutan ko ung tawag) basta sikat daw na desert un sa korea

4:30 pm

– pumunta sa bahay ng kabatchmate na si romar, sa wakas nakuha ko na ung pictures namin, wahahaha

5:30 pm ata

– dapat uuwi na ako pero biglang nagkayayaan

– biglaang lakad paCarinderia Fiesta sa may kamuning malapit sa V.Luna

– kasama ko sila GL, Somkiet, Kevin, Romar at Julius (na kalabtim ni Virax nung elementary)

– perstaym kumain ng suso courtesy of Julius na walang pakundangang naglagay ng suso sa plato ko sabay bantang “kakainin mo ba yan o ikaw ang magbabayad sa lahat ng kinain natin?” – tinry kong kainin kaso muntik ko maluwa, lasang kanal, sabi nila ang galing ko, kasi nakakain na daw pala ako ng kanal (mga pilosopo)

– (sigh) one of the boys again, hahaha

– walang picture kahit isa,  nabusy sa pagkain, haha

8:00 pm

– uwian na, hinatid nila ako sa may mrt gma kamuning, iba talaga pag may tsikot ang tropa (salamat GL)

01-23-11

9:00 am

– nakipagkita kina Rhea Marie at Virax sa may five star sa cubao,

– nalate ng onti si Virax, bumili si Rhea ng Nova na tig35 pesos sabay reklamo na mas mahal pa dun kesa 7-11, wahaha, ako bumili naman ng donut

– dumating si Virax at sumakay na kami ng bus, una naming napansin ang get up ni Virax, mukang titser

–  kwentuhan sa bus, nakwento ni Rhea Marie na gusto yang paglakbayin paibang bansa mag-isa ni tito kaso ayaw niya, (sayang, kung ako un, go na ako, gala lang naman eh, wahaha)

– updates ng lablayp etc etc

– naisip namin kung matatanda na kami sana ganuon pa din, biglaang gala, biglaang kita, tropapips pa din

10 something am onwards

– dumaan muna ng robinsons at bumili ng pasalubong

– dumerecho kina maida at kinalampag ang gate, si wewel ang una kong nakita,

– sinalubong kami ni basya, at nakita ko na naman ang cute na cute na si chacha

– kwentuhan saglit, nang maglunch, dun kami dumirecho kina Inang Sion, bday pala ni Ciejae, inimbita ang mga sarili, wahaha

– sarap ng pagkain lalo na ung pasta ni tita Ada at ice cream ni Mang ano nga un?

– nakita ko ulit si Inang Sion, sabi niya hindi daw ako namamansin, wahaha, sori naman po, nagbless po kaya ako kagad pagdating at binati ko kayo, siguro hindi nyo lang po ako napansin,

– sabi ni Ciejae, basta makita ng Ina si maida, hinahanap ako, yihee (touch ako)

– nanuod kami ng ASAP, instant critic ng mga artista

– nung napagod, nanuod kami ng petrang kabayo kasabay ng pag-inom ng the bar (strawberry flavor as requested by virax), namulutan ng chichirya, kamyas, dalandan at tuna (halo halo na, haha)

– nahihilo na si Rhea Marie, tinamaan na ata

– pictures? (nakay maida, click here)

5:00 pm

– napagpasyahan na naming umuwi, nagpaalam kina Inang Sion, Ciejae, Yo, Tita at Tito

– hinatid kami ni wewel sa may sakayan (madaming thank you Wewel!ambait mo tlaga!)

6:00 pm banda

– standing sa bus, gudlak sa mga nakainom na tulad namin, haha

8 something pm

– nakauwi din ng bahay, nagtext si ate evic at pinapapunta niya ako sa kanila sa laguna dahil kay ate oya, may mga gamit na ipinapadala (grrness)

– ayos ng onti at pack ng gamit, byahe na naman

– nagtext si Rhea Marie, nagkapantal-pantal daw siya at parang nilalagnat, sabi ko relax, ako basta nakainom ng alak nagkakapantal din, palatandaan ng nanay ko kapag sinisita ako, hehe

10 something pm onwards

– sinundo ako ni kuya mike sa may mercury malapit sa kanila, (tenchu kuya kahit may pasok ka pa ng maaga kinabukasan)

– dumating sa bahay at naabutan sa upuan sa sulok si ate oya (nagtataka ako, nung tinanong ko kay ate evic, inaabangan daw ako kasi winarningan nyang nakainom ako at baka masermunan ko siya) pero dahil wala nang tama, tinanguan ko lang xa sabay akyat sa kwarto at nagbihis

– sinilip ang mga pamangkin, mga tulog na

– bumaba at kumain ng dinner, nakipagkwentuhan kay ate evic till 3am, same old stories, para kaming mga timang

– nang mapagod, natulog na kami

01-24-11

walang oras na sinulat

– nageemote sa journal, same old rants, haha

01-25-11

walang oras na nakasaad

– umiyak sa bus pauwi, (tamang pagod at pag-iinarte lang, hehe)

01-26-11

10:00 am

– nag-aadik sa pagsusulat gamit ang kaliwang kamay. (I’ll soon be an ambidextrous, hindi na semi)

– natulog nung mapagod

5:30 pm

– trying hard to tune my guitar but was not successful, either tone deaf ako or nagmamarunong lang, tunog lata pa din, bummer!

01-27-11

10:00 am

– napansin kong mukha akong eyebags na tinubuan ng mukha at katawan, kailangang bumawi ng tulog

p.s.

ang mga nakasulat dito ay hango sa bagong bago kong planner (my green book) sa sunod na ung picture nya 😛

akyat for a cause


literal kong hinihila ang katawan ko pauwi kagabi

sobrang sakit ng buong katawan ko mula balikat hanggang paa

at ito ang dahilan

tatlo hanggang apat na oras ang ginugol ng grupo namin makita lang ang napakagandang crater lake ng Mt. Pinatubo

sa totoo lang, hindi ko alam kung paano ko ikkwento ng maayos ung adventure ko/namin kahapon papuntang Pinatubo

matagal nang plano ang pagpunta dun, baguhan pa lang ako sa opis, niyayaya na kami nila kuya bert

at sa wakas, eto na nga, natuloy din,

ang mga kasama ko pag-akyat ay ilang kadepartment (kuya bert, ate utchie at QAI) kaopis meyt (kuya erick, kuya jimmy, kuya bryan, ate mase at clarisse), kabatch nung highschool (romar), at ilang kakilala ng ibang kaopismeyt din.

nagkita-kita muna kami sa ortigas, nagsidetrip sa banchetto at dumirecho ng El Pueblo Mcdo dahil ung ang meeting place

umalis kami ng mcdo ng mga 3:30 am at lumarga paCapaz.

dahil kulang ako sa tulog, plakda ako sa buong panahon halos ng biyahe

nagising ako mejo maliwanag na ang daan, ang pagkakatanda ko, naligaw pa kami ng onti pero dedma lang kami

mga 6 something na ata kami nakarating ng Capaz, Tarlac.

Pagdating dun, CR tapos aus ng onti, registration at briefing muna

tapos binigyan kami ng water at gatorade at presto! good to go na

sumakay na kami ng (4x perstaym ko un!) at sa front seat ako umupo

mamaw, rough road kung rough road, buti na lang batak ako sa mahabang byahe kaya keri pa din kaso masakit tlaga sa pwet ang malubak na daan

mga lagpas isang oras ata ung byahe ng 4X4, dapat mas mahaba pa dun ung bbyahihin ng 4×4 kaso sira ung skyway na usual nilang dinadaanan

so dun kami dinala sa ruta ng long cut na siyang ikinagulat naming lahat

(kasi ang alam talaga namin mga 45minutes lang ang trekking)

pagkababa ng 4×4, picture taking ng konti at nagsimula na kaming maglakad

mga unang oras ng akyat, upbeat pa kaming lahat, go na go

mega kwentuhan, kulitan at asaran,

pagkalipas ng isang oras at mga ilang minuto,

nagsimula na kami sa mga linyang “kuya malayo pa?”

ung iba naman “are we there yet?”, may isa pa na, “ilang minuto na lang”?

sasabihin naman ng manong, mga 45 minutes pa (basta ang tanda kong sagot nila ganito eh, nagbago lang nung medyo malapit na kami)

lakad pa ulit, akyat sa mga bato, tawid sa matubig na daan,

pahinga ng ilang minuto at piktyur-piktyuran

at balik lakad at akyat

may natanaw na kaming paakyat na trail at kung titignan mu parang pauka na palalim ung ichura sa malayo

biglang excited na ulit lahat dahil akala namin, ito na, ito na ung crater,

pag-akyat namin at pagkarating namin dun, hanep, mas malawak na trail pa ulit

at sa malayo may 2 maliit na bundo na matatanaw,

may nagtanong na isa sa manong guide, “kuya banda dun na sa dalawang bundok na un noh?”

sabi ng manong, “ah, nakikita nyo ung 2 bundok na yan, sa kabila pa nung pangalawang bundok ung crater”

windang kami, naisip ko, pwedeng bumalik at umuwi? (wahaha, kapag kulang sa tulog at haggard, nega talaga siguro lagi ung naiisip)

may natanaw kaming helicopter, kaway kami ng kaway, kunwari humihingi ng tulong, dedma lng naman ung helicopter, haha

lakad pa ulit, akyat, pahinga, lakad, piktyur, lakad, pahinga

(isshortcut ko na kasi pagod na ako, haha)

pagdating namin, may nakita kaming shed at may sign na kahoy

umupo muna kami saglit sa sementadong shed, tapos lapit sa may sign

anak ng tokwa, ang nakalagay “Your trek starts here”

tapos may nakalagay na minutes na nakatapat sa age bracket

15 minutes – young age, 18 minutes -middle age, 20 minutes (senior citizen) – e2 ay ung pagkakatanda ko ah

lahat kami parang lalong nawindang

anung tawag sa mahigit 2 oras na lakad-akyat na ginawa namin? hindi pa ba trek un?

pero syempre wala namang magagawa, we’re here for the crater and the adventure and the challenge pero higit sa lahat ay makakuha ng picture pamprofile pic sa facebook (wahaha, adik lang)

nagpapicture ako sa sign na un, isip-isip ko sa 15 minutes lang ako, dahil young age pa ako

inorasan namin ung trekking namin papunta na nga sa crater lake

ang kaso, wala pa ata kami sa kalahati ng isaw na trail pacrater lake, ubos na ung 15 minutes

sabi nung iba baka daw naligaw kami at kailangan na naming baliktarin ung mga damit namin

pero sa awa ng Diyos, may nakita ulit kaming sign board na nagsasabing “take nothing but pictures and leave nothing but memories” – ibig sabihin hindi kami naliligaw

lakad pa ulit, talon kapag medyo malaki ung gap ng bato sa isa pang bato

akyat, lakad, talon pag ayaw lumusong sa tubig

at sa wakas, may nakita na naman kaming trail na paakyat,

pag-akyat namin, wow, totoo na ito,

pag-akyat namin sa pataas na hagdan, as in, parang nawala ung pagod namin kasi eto na,

with our very own eyes, kita na talaga namin ung kabuuan ng crater lake,

ang kaso, may pababa pa ulit na hagdan para makapunta ulit sa lake pero nonetheless mas malapit nang di hamak ung lalakarin kesa sa nauna naming lakad

pagbaba, may shed ulit na malapit mismo ng shore ng lake, umupo kami at nagpahinga ng konti

binigyan kami ng yum burger at mga kutkutin ng organizer,

pakiramdam naming lahat, ung yum burger na kinain namin dun ang pinakamasarap na burger sa buong mundo na natikman namin, at ung tubig at gatorade na bigay samin ay ang most refreshing drink na nainom namin sa tanang buhay namin.

nuon ko lang din naramdaman na napakasarap pala maliliman ng shed at makaupo ng direcho sa sementadong sahig

ilang minutong pahinga at tinawag na ulit kami nung isa sa organizer, nagtatanung kung sino ung unang gustong sumabak sa

kayaking, syempre, dahil hapit kami, nagvolunteer kagad kami,

ako, si te utchie, si kuya bert, si kuya erick, si romar, at 2 pa na nakalimutan ko ung pangalan, haha, sori naman,

ung kayak nila ay gawa sa kahoy na may nakakabit nang pangsagwan at si kuya manong lang na taga dun ung nagsasagwan

sabi ni kuya manong, nasa 350 feet ung isang part nang lake pero ung ibang part undetermined pa din ung lalim

nagtanong kami kung may isda dun, sabi ni manong, wala daw, kasi patay ung isda pag napunta dun

nagtanong kung may nalunod na, kasi sa grupo namin na nagmaunang sumakay sa kayak, 1 lang ata marunong lumangoy, haha

pagdating dun sa kabilang side ng pinatubo, may nakita kaming nagsswimming na,

epal na buhay yan, hindi man lang kami nasabihan na pwede nang magmiming dun sa kabila eh ung mga damitan namin ay nasa kabilang ibayo pa, so nakuha na lang kami sa pagtampi-tampisaw

nakakatuwa ung kabilang side kasi ung tubig na malapit sa buhangin, uber init, pwede ka nang maglaga ng itlog

kita mo ung pag-usok ng buhangin at pagkulo ng tubig

pagdun ka umupo para kang nagsasauna pero pag lumayo ka na ng ilang lakad, malamig na ung tubig

piktyur taking, kwentuhan at kulitan with manong duon

tapos dumating ung 2 pang kayak na kagrupo din namin, tapos piktyur taking ulit

sila kuya manong batak sa pagkuha ng piktyur, may jumpshot kaming astig sa is-el-ar ni QAI at ate utchie

sakto lahat nakatalon at maayos ang kuha nila manong

(sa sunod ko na ipost ung magandang kuha kasi wala pa akong kopya galing mga kasama kong may is-el-ar,)

may piktyur din kami kasama nung tarpaulin na Akyat for a Cause

para mabigyan ko kayo ng background, ang Akyat for a Cause ay pinauso ni QAI namin, part ng bayad namin sa akyat for a cause na ito ay mapupunta sa funds ng Journey for a Cause, non-gov group (si QAI din ang nagsimula) na naglalayong magbigay tulong sa ilang nangangailangan kasabay nang paggala, (aus diba?)

pagkatapos tumambay nang ilang minuto sa kabilang dako ng Mt.Pinatubo

bumalik na kami sa kabila pa ulit, pikyur-piktyur

kwentuhan, tambay mode, kain ng chichirya, piktyur ulit

after nung onting pahinga, tinahak na namin ang daan pauwi

pero syempre pareho pa ding ruta

ang pinakamotivator namin ay ang lunch at shower

ung sobra 3 oras na pag-akyat namin, mga sobra 2 oras na lang ata

andami naming nakasabay pababa, mga korean na babae na parang malling ang ipinunta sa pinatubo kasi parang saglit lang sila dun tapos baba kagad, nagovertake pa samin, parang batak na batak sa trekking

may mga kano at negro din kaming nakasalubong na navideohan pa ata kami,

mas mabilis ung pagbaba namin, epektib tlagang motivator ang pagkain, haha

aun nga lang, inabot kami ng ulan pababa, pero mabuti na lang at malapit na kami sa 4×4 nun

pagsakay sa 4×4 para kaming lantang gulay,

nakatulog pa ako sa 4×4 habang nakakapit ng mahigpit ang kaliwang kamay sa rail

buti na lng ginising ako ni te utchie, kabilin-bilinan pa naman samin bago ung trek ay wag matulog sa 4×4

dahil malaki ang chance na mahulog dahil wala namang seatbealt at rough road ang daan

after what seemed like an eternity, nakabalik kami sa Pinatubo spa town, ang aming point of origin

pagdating, sinalubong kami nung Mt.Pinatubo tour manager ata un

tapos iniabot samin ang aming diploma este certificate,

astig, para kong grumadweyt, super proud ako sa sarili ko

ung piktyur? sa susunod na kasi ndi ko pa nakuha kay te utchie (wanted ka na sa blog ko, haha)

pagkatapos nun ay dumirecho na kami sa shower room, maganda ung shower room pati service

may towel at soap na ibinigay samin,

pagkatapos makaligo at makapagbihis

derecho restaurant dun at umupo na sa hapag

pagkalapag na pagkalapag ng soup, binanatan na namin

sabi nung isa naming kasama, ung crab and corn soup na hinain samin ay ang pinakamasarap na soup na natikman nya

ung mga pagkain pang hinanda samin ay parang chicken inasal, chopsuey, pansit, kangkong, dalandan at kanin syempre

taob ang dalawang serving ng kanin sa grupo namin nila kuya bert

humingi pa kami sa kabilang table, nag-order pa kasi ng additional rice kaso iluluto pa lang kaya hindi na naantay

pagtapos, lumapit si QAI at nagtanong kung napiktyuran daw ung pagkain namin

natawa kami kasi wala atang nakaisip gumawa nun dahil sa gutom at pagod

pagkatapos, dumaan kmi sa souvenir shop dun

ang kaso, wala namang masyadong mabibili, ung shirt parang so so lang ung print

ung mga bags parang makikita mo din sa divi at quiapo

so isang pirasong keychain lang ung nabili ko para man lang souvenir kahit hindi siya masyadong maganda (mamintas daw ba, haha)

pero kung ako ay taga dun, siguro ung mga bato na pakalat-kalat dun sa trail, papakinisin ko or kundi mapakinis, lalagyan ko na design para magsilbing souvenir, parang sa may biak na bato nung nagpunta kami, ganun kasi ung mga souvenir items nila

after magpunta sa souvenir shop, nagprepare na kami umuwi

sabi nga nila bawat lakad, hindi nawawala ung downside, ung isang kasamahan namin ay nawalan ng wallet, hindi nya matandaan kung san nahulog kasi nasa back pocket ata ng pants nya un pauwi hindi na nya namalayan na nawala dahil sa pagod

buti na lang kulang 1 libo lang ung laman ng wallet nya, andun nga lang lahat ng ID’s nya at atm

inisip na lang nya, extra payment ung 1k, hehe

at ayun, sumakay na kami ng van, pagkasakay, excited lahat tumingin ng pictures, swap swap ng kamera ni ganto at ni ganto

makalipas ang ilang minuto, wala nang nagsasalita kasi tulog na kami lahat, hahaha, plakda tlaga, sandal kay ganito kay ganyan, kanya kanyang position of comfort, keber keber na sa pwesto at kaldag ng sasakyan.

bumaba ako sa may quezon ave mrt station at nagmrt paayala at sumakayt ng bus pauwi,

pagdating ng bahay, bihis at higa sa kama, hindi ko akalain na ganito kasarap humiga sa kama ko, haha

kung tatanungin ko ako kung uulit pa ako, ang sagot ko? OO naman! pero kailangan ko munang makarecover sa sakit ng katawan

at pramis magwawarm up muna ako ng isang linggo bago ako ulit sumabak sa mga trek na ganito,

at bago matapos ang pagkkwento ko, gusto ko palang magpasalamat sa mga sponsor ng adventure kong ito,

sa jansport, sa islander, viva mineral water at gatorade, sori kung wala kayong eksena sa piktyur, sa susunod na, wahaha

 

 

 

 

 

 

 

kung nakakamatay ang pagpeace-sign sa picture, matagal na akong pinaglalamayan


nung linggo lang ako bumalik sa sibilisasyon

galing sa malayong lupain ng cagayan de oro at camiguin

pagkauwi, excited akong tingnan ang pictures namin

napansin kong more than 50% ng mga kuha ko nakapeace-sign ako

ang tawag tulog ni hawie sakin ay super peace aubz

wahahaha

p.s.

sa susunod ko na lang ipopost ang mga pictures sa 4-day adventure namin

medyo inaatake na naman ako ng katamaran 😛

nars aubu


undertime ng 2.5 hours sa trabaho,

direcho bahay, ligo, bihis, kape

makalipas ang 1 oras, nakarating din sa IPMS

no idea about what I’m talking about?

nars na ako ulit!nars, haha

matapos ang ilang taon, nagamit ko nang muli ang 4 na taong pinag-aralan ko

hep, hep, hep, hindi pa ito full time, part time lang

(ito ung on call nurse na nabanggit ko sa nauna kong post)

pero ang pinakaayos sa on call nurse thing na ito, may sweldo, haha

setback nga lang ang iskedyul, lagpas 12 oras ang duty ko

pero masaya pa din ako at nagkaron ako ng pagkakataon na ipractice ulit ang aking course, hehehe

maraming salamat, rhea marie (ang katropa kong nagbigay ng pagkakataon na ito)

ang call time namin sa clinic ay 6am.

dumating ako ng 6:01 pero maaga pa ako

nagpack na kami ng mga gamit para sa annual physical examination na gagawin namin

matapos ang ilang minuto, go for the gold na kami

ang service namin ay L300 van, 16 tao on board papuntang carmona, cavite

anung gagawin namin sa carmona?

magtotour este magcoconduct ng annual physical exam sa mga employees ng isang semicon company dun

pagpasok dun, nag-inspect muna ung guard at pinababa kami

tapos pinagsubmit kami ng ID in exchange for visitor’s pass

visitor ID para makapasok sa company perimeter ng ON

pagpasok namin sa building ng ON, may guard ulit na sumalubong

binigyan kami ng shoe cover, SOP daw dun

shoe cover ni AuBu

pagkasuot namin ng shoe cover, pinadirecho kami sa clinic area ng company

pagdating dun, nag-ayos na kami ng mga kagamitan

medyo relax ang atmosphere kasi maaga kami, mga quarter 2 8 ng umaga kami dumating

tapos ung start ng APE ay 10 ng umaga, hehe

iskedyul ng APE sa ON

Nung inayos na namin ung mga gamit,

paupo-upo muna kami

***

umagaw ng pansin ko ang BP apparatus na haytek (sa aking paningin)

kasi hindi na kailangan ng stethoscope para kumuha ng BP

kaya ang siste, kinuhaan ko kagad ng picture

haytek na BP app

blurred ang picture kong kasama ng BP app na ito kaya hindi ko na isinama.

***

isa pang nakaagaw ng pansin sakin ay ang thermometer namin

itatapat lang ito sa noo o sa sentido ng tao

tapos pipindutin ung pindutan

tutunog at may magfflash nang temperature ng taong kinukuhaan

astig pa ito kasi may talk option din,

at syempre palalampasin ko ba ang pagkakataon para sa picture-taking?

aubu kasama ang haytek na thermometer

natigil ang picture taking mode ko nung may mga dumating na mga staff ng company,

briefing muna with ate Angel bago ung simula ng APE

tinuruan akong gumamit ng haytek na thermometer at BP app

mga 9:30 nagdatingan na ung mga empleyado ng ON

at nagsimula na nga ang madugong APE

kabado ako sa unang taong ininterview ko,

maliban sa pagkuha ng BP, PR at Temperature, kukuha din ako ng past medical history

sign sa aking istasyon

andami kong spoofs sa pagkuha ng medical history

unang spoof

aubu: naoperahan na po ba sa nagdaang 10 years

nth employee: opo, ung pag-alis ng almuranas

aubu: ahhh, natanggalan ng hemorrhoids

nth employee: oo, un nga,

aubu: (nag-iisip kung anung ispelling ng hemorrhoidectomy)

hemoroi hemorhoid

(hindi na ako nakatiis) removal of hemorrhoids -> isinulat ko sa APE form

isa pang spoof

aubu: naospital na po ba? naoperahan? sa nagdaang 10 years po ha

nth employee: oo, neng

aubu: anung operasyon po?

nth: natanggalan ng matris

aubu: ah, ganun po ba, anung taon po ito?

nth employee: 2006, neng

aubu: ahh (iniisip kung anung english ng matris)

nth employee: aun lang

aubu: ah, removal of uterus po pla kayo (habang nag-iisp kung anu nga ba ang term sa removal ng uterus

aubu: …… (wala pa din talaga)

uterus removal (2006) -> isinulat ko sa APE form

isang spoof pa ulit

aubu: (habang chinicheck ang APE form ng isang employee)

nth employee: dito daw po ako pumunta

aubu: sige po, kukuhaan ko muna po kayo ng medical history ha (nakatingin pa din sa form)

aubu: naoperahan na po? naospital?

nth employee: hindi po pareho

aubu: (nakatingin pa din sa form), ilang taon po kayo nung una kayong nagkaron? regular po ba? ilang araw po ang duration?

nth employee: ano?

aubu: (tumingin din sa employee) ay,  sori po, sori , kala ko babae kayo (lalake pala ang kausap)

nth: (tawa ng tawa) -> sori naman, bangag eh, hehe

**

nung tumanghali na, naglunch muna kami

alam nyo kung pwede ko lang dalhin ung canteen pauwi, ginawa ko na,

ansaya dun, andaming choices, uber mura

may libreng kape, tsaa, at tsokolate

un nga lang ung kape lasang nilagang medyas (sakto pampagising)

sabi ni annelle (ung receptionist namin), libre daw kasi kaya wag mag-umasa ng masarap

pero in all fairness masarap naman ung mga pagkain

alam nyo ba na nakaapat akong meal dun (breakfast, lunch, merienda at dinner) pero less 100 ang gastos

sarap ng buhay diba

**

hindi ko kasama si rhea sa APE na ito kahit sila AJ, Maida at Gelat kaya wala talaga akong kakilala maliban kay ate angel na nagsusupervise samin

buti na lang may chinika akong 2 na kasama sa APE team, si Annelle at Shiena

nakakatuwa kasi nung unang kita namin, talagang kahit ngiti hindi man lang kami nagngitian

tapos nung magkasama na kami sa APE, aun na,

nagclick kaming tatlo at parang mga adik na nagpalisaw-lisaw sa ON company perimeters

sabay-sabay na naglunch sa ON canteen at uminom ng kapeng lasang medyas

huli ka, Shiena! >)

busy si Anelle (receptionist namin)

hindi talaga ako makamove-on sa thermometer na ito

dumami na ulit ung mga tao ng bandang 7pm,

tapos may mga onting humabol

sa kalagitnaan nung APE nung gabi, pinatawag ako ni ate Angel kay Alvin

akala ko kung anu na,

aun pala ibibigay na kagad samin ung pay namin for this APE

astig, unang sweldo ko bilang nurse,

halos hindi ko gusutin ung perang binigay sakin

ilalagay ko na siya dapat sa buk na dala ko (iipit) nang maalala kong magpapicture kasama nun

 

si aubu ang ang kantang unang sweldo bilang nars!

maliban dun sa mga staff na talaga ng IPMS,

ung mga kasama kong on call nurse, perstaym din kumuha ng sweldo bilang nurse

nakakatawa kasi uber saya ko sa konting halagang kinita ko

wala to kumpara sa sweldo ko sa PICC pero abot tenga ang ngiti ko

pagod pa ako nyan, 48 hours na gising

pero all smile pa din,

kung cheke ung binigay sakin ipapaphoto copy ko tapos ippaframe, remembrance kumbaga

**

pumatak ang 9:30, cut off time ng APE

nagpack up na kami at naghandang umuwi

syempre, sa huling sandali, sumimple kami ng picture

(bawal kasi ang picture-taking dun, sumisimple lang ako)

 

Shiena at Anelle sa harap ng Xray van

ang xray van ng IPMS

ang ON Semiconductor (hanggang sa muli)

matapos magpack-up, umakyat na kami ng van

walang usap-usap (dahil tulog kaming lahat maliban sa driver)

at sa kamalas-malasan, lumagpas pa kami ni Shiena sa dapat bababaan

ayan tuloy, bumalik pa talaga kami ng clinic

mga 12 na ako halos dumating sa bahay

grabe ung pagod ko, as in mamaw

**

andami kong narealize matapos ang APE experience ko kahapon

una: medyo nangangalawang na talaga ako

nagbabasa basa naman ako ng mga medically related na babasahin

pero iba talaga ang may pratice,

pangalawa: mahaba pala talaga ang pasensya ko

hindi iilang beses akong sinungitan nung mga nainterbyu ko

may 3 or 4 atang mga bratinella at bratinello ang nakausap kong pilosopo sumagot at magtanong

ang malas pa, puro mga may posisyon sa company ung mga natapat sakin

buti na lang, malumanay ako magsalita kaya ung sagot ko okay pa din pakinggan kahit sarcastic na

pangatlo: kahit nakakapagod pala ung ginagawa mo, basta masaya ka, sulit pa din

totoo ito sa kahit anung larangan

**

nakakatawa kasi sa totoo lang, wala naman talaga sa hinagap ko ang maging nars

isinusuka ko ito dati pero heto balik na naman ako sa kanya

sana maging okay kaming dalawa at mapayapang magexist ng magkasama

**

hanggang sa susunod na pakikipagsapalaran ni AuBu, ciao!

road trip at laugh trip


mula bulacan hanggang batangas 

road trip at laugh trip 

ang aming inatupag 

fab 4 

 supposedly, may movie clip pa kami,

ung istorya, may batang kinidnap, ako un 

tapos si roy ung kidnaper, kikidnapin nya ako kasi wala nang makain ung anak nyang si boyong (kaso wala xang piktyur) 

si gelat ang nanay ko, si maida (teka, direktor xa, ay cameraman pala) 

basta un. kaso dahil napagod na, nakalimutan na namin gawin. 

kinabukasan, picture taking na naman ung inatupag namin 

laugh trip kasi, ung mga ichura namin parang mga adik lang 

 

 

 

 

at ang pinakapeyborit ko sa lahat 

 

ayaw naman talaga namin ng magpapiktur no? 

 

 

dahil birthday namin ngayong Agosto


sabi ng isa kong tropa, andaming may birthday ng August kasi malamig nung November at December

at naniniwala ako dun, wahaha

kasi ang mahal kong boypren, August din ang birthday, August 20

ung pamangkin kong si Ira, August din, August 25

si Haw na kahousemate ko August din, August 14

si AJ na kapatid ni Haw, August din, August 4

si Inang Sion , August din, August 15

si Tito, August din, August 16

si Mike at Kuya Soi na kaklase at katropa ko, August din.

at ako, August din, August 22

Oh, diba ang dami naming August? hehe

at dahil birthday ko nga, lumuwas sila mama, auntie nita at auntie zenaida mula sa Tacloban

auntie nita at mama 🙂

mama, auntie zeny, auntie nita at aubz

Nagpunta kami sa kung saan-saan, sa PRA

sa PRA

sa Glorietta at MOA

malling

at nakarating ng Calamba, Laguna

sa bahay nila ate evic 😛

Dinaanan lang namin sila ate evic sa bahay nila tapos pumunta na kami ng La Vista sa may Pansol, Laguna para mag-overnyt swimming

mabuhay!

sa La Vista

Nung nasa resort na kami, picture taking ang inatupag namin tapos nagvideoke tapos nagswimming!wahu!

Ms. Universe finalist (wahaha)

my mama while singing (with her chuwariwariwap girls, hehe)

ang birthday boy at birthday girl 😛

swimming sa pool! wahu!

kinaumagahan, nagswimming pa ulit kami ng pamangkin kong si kyle.

kinaumagahan 😛

sinulit namin ni Kyle ang swimming pool pero sila mama nanuod lang. Pagkatapos makapag-ayos, naprepare na kaming umuwi. Ang wish ko bago umalis sa resort ay maulit pa ung mga ganung trip namin. At sana sa susunod, mas madami pa kami para mas masaya! 😀

signature2