grandparents’ girl


whenever I see how my nanay and tatay deeply love and adore my little girl Piatot, I get this warm feeling overflowing in my being.

This slideshow requires JavaScript.

If there is something I could definitely wish for to come true, it would be that both of them will live a long life so long they could even see their apo sa tuhod and apo sa talampakan if deemed possible.

I didn’t get to experience having a lola and lola figure because I grew up living away from them and they left us early. I sometimes feel a pang of jealousy because it would have been nicer to have a lolo and lola around whenever something bad happens (especially during our dark days with Hitler) but well, everything’s better now but if I’d be given a chance, I definitely would have wanted to be closer to them.

Who knows? If there is such a thing called afterlife, we’ll definitely be tight…

 

Advertisements

ate, kuya, bunso, at mama


huling biyernes na umuwi ako sa bahay ng ate evic ko sa laguna
nagkwekwentuhan kami ng mga kung anu-anu
mga bagay at pangyayari na sa totoo lang, hindi ko na mabilang kung ilang beses naming napag-usapan
ilang beses iniyakan at ilang beses pinagtawanan

at gaya nang dati, hindi uubrang maliko ang usapan papunta kay ate oya
nagtataka kami na kahit sobrang dami na niyang kasalanan at grabe na ung pagiging pasaway niya
basta nagkaproblema siya, siya ung unang dinadaluhan ni mama (talk about mother’s wonders)

isang beses daw nagtanung si ate evic sa mama ko
at ito ang sabi nya ayon kay ate
“alam mo victoria, sa inyong magkakapatid, si oya ang pinaka mas nangangailangan sa akin bukod pa kay JL at Bokyo.”
“ikaw nakaya mong mabuhay mag-isa sa laguna ng malayo sa akin.”
“si bonchie nakayang mabuhay sa UP at Makati na mag-isa”
“kayong dalawa, kaya nyong mabuhay nang wala ako”
ang nasabi lang ni ate evic: “ay ganun”

alam kong malakas ako,
pero hindi  ko maimagine ang mabuhay sa mundo nang walang mama na gaya mo.

ps

para sa mama kong maganda
akala mo lang malakas ako at kayang-kayang mag-isa
pero ang tototo
kaya ako malakas dahil andyan ka
your love for me transcends distance, time and space
although, paminsan mahirap ispelingin ang style ng pagmamahal mo
nonetheless, labs pa din kita
at labs mo ako

oha oha,

sakin mo lang yan maririnig mama, hahaha

it’s raining broken-hearted…


Talk about eavesdropping, I overheard one of our colleagues telling her story of being broken hearted herself. (well actually, it’s not like I’m actually eavesdropping, it’s just that she’s telling her story enough for the whole office to hear)

The shift manager for the morning shift asked me, “Aubz, naexperience mo na bang mabroken-hearted?”

Ako: Not yet, why?

SM: Alam mo ung elevator?

Ako: Oo.

SM: Para kang sumakay mula sa 75th floor tapos biglang bumulusok pababa. Ganun ung pakiramdam.

Ako: Awtz

SM: Para ding binagsakan ka ng langit at lupa,

Ako: ahhhh.

(iniisip ko: ba’t parang madaming beses na akong pinagbagsakan ng langit at lupa in different occasions pero hindi naman related sa love?)

signature2

being in love, doing volunteer work and learning good-to-know stuffs..


I’m supposed to post a cheesy composition of mine.

It’s about my first ever love story, (that I hope in time would turn into a forever love story, sobrang cheesy talaga! hehe)

Unfortunately, selfish that I am, I didn’t post it.

I’ve decided to savour the feeling of being in love all by myself (do I hear Celine Dion?, sori naman nagkamali, haha, kala ko nung una si Whitney kumanta eh)

I’ll read it over and over again for as long as I want to.

I know for a fact that the love month is almost over but hey, if you’re in love, everyday is happy hearts day isn’t it?

(I just hope that the day won’t come that I’ll fall flat on my face for being this in love, defensive?) wahaha

Well, moving on, (anung pecha na)

It’s been a while since I’ve visited my site.

I’ve been busy, you see.

I’ve been making plans to do volunteer training on the hospital near our house and they’re asking for lots of requirements. As if you’re actually applying for a job. Whew.

– BLS certificate or ID

– PRC license

– IVT license

– Copy of RLE

– Copy of BE rating and certificate

– Good Moral Character

– TOR

– Resume

– Recommendation letter from Brgy. Captain

– COE

Since BLS is one of the requirements, I decided to undergo training at Redcross Pasay, at dahil nanonosebleed na ako, magtatagalog na ako. During the training, madami akong natutunan,

–          nalaman ko na si Dick Gordon pala ang over-all-chairman ng Philippine National RedCross sa kasalukuyan (at uber endorse ung isang instructor namin sa kanya, kesyo maganda daw ang plataporma etc, etc, same old brand new crap)

–          nalaman ko na may St. Chamuel na skul pala tsaka Adventist University of the Philippines

–          nalaman ko din na ung mga Adventist hindi kumakain ng seafood, kung bakit? Yan ang hindi ko alam.

–          nalaman ko din na madaming SATA (select all that apply) questions sa NCLEX, kaya hindi ako mageNCLEX sa ngaun. Saka na pag paborito ko na ang SATA questions kesa multiple choice

–          nalaman ko din na kung Nurse1 ka na sa isang hospital, pwede ka pang maging midwife tapos mas mababa pa sa nursing aide basta wala kang backer

–          nalaman ko din na may mga gelpren pala na sila pa ung nag-uutos sa mabait nilang boypren na manligaw ng iba para lang magkaron ng thrill ung relationships nila

–          nalaman ko din na kahit 54 ang waist line mo, yakang yaka na gawin itong 38 in just 3 months, tamang gym, diet, yan ay ayon sa tatlong kaklase kong maskulados sa RD training.

–          nalaman ko din na sa paligid ng Pasay Red Cross, uber daming holdaper na kahit ung mga taga dun pinapatos basta araw ng sweldo at may pagkakataon

–          nalaman ko din pala na ung mga volunteer ng Red Cross na may lata sa mga establishments gaya ng MRT or SM or kung san pa ay may nakukuha na 20% sa nakukulekta nilang donations gamit ung mga latang hawak nila tapos kapag 1st aid volunteer ka sa mga ganun ding establishments (ung nagbBP karaniwan at blood typing), may PHP250 allowance ka tapos 1 free meal per day

–          nalaman ko na malikot pala ako mag-isip (courtesy of kuya na mga 26-28 y/o nakapagNCLEX at IELTS, part-time CI na kaklase ko sa RD training na nakalimutan ko na ang pangalan). Meron kasi kaming kaklase na may mabait na boypren, tapos aun sa kaklase namin uber bait ng kanyang boypren, hindi daw mahilig sa babae at loyal sa kanya kahit anung gawin nya, hindi daw makinight out at hindi mahilig pumunta sa mga bars, sabi ko baka hindi babae ang gusto kundi lalake, natawa si kuya kasi un daw gus2 nyang sabihin. The fact na naisip ko daw un ibig sabihin mulat ako at malikot ang pag-iisip, pero para sakin ganun din magiging assumptions ng iba. Vinoiceout ko lang ung naisip ko, hehe

–          nalaman ko na kahit saang lugar basta may makausap kang may similarities kayo kahit katiting, nagiging magkapalagayan pala kayo ng loob gaya ng mga lunchmates ko for 2 days sa RD training, kung sakaling mas matagal pa ung training, panigurado, may additional tropa na naman ako, hehe

–          nalaman ko na dumadaldal at bumabangka din pala ako minsan sa kwento basta napasubo, (once in a blue moon lang yan mga pre)

–          nalaman ko na minsan mas madami ka pang nakukuhang kaalaman kesa sa expected mong makukuha sa isang training

See?

I learned lots of things from that 2-day BLS-CPR training

Naging masaya talaga ako sa training minus the fact na nung nagreturn demo ako sa CPR ng child at infant, napunta ako sa masungit at pilosopong instructor na wala naman nung time na tinuturuan kami. And what pisses me off is how he answered my serious question with a mocking question. Pang-asar talaga. Buti na lang nung sinagot ko siya medyo may paggalang pa din. (partida, wala akong tulog na matino tapos inasar nya ako tapos magalang pa ako, pwede nyo na akong awardan ng most patient)

Tapos pang-asar pa din kasi pinaulit nya ako ng 2 beses sa CPR sa child kasi mga naka3/4 na ko nung CPR cycle nang mapansin nyang medyo hindi maayos ung pagcompress ko, epal, sana unang cycle pa lang tinigil na nya tapos pinapaulit na nya sakin.

Tapos unfair kasi ung return demo ng child CPR dapat sa child dummy gagawin, sakin sa adult dummy, musta naman, 1 heel tapos adults tapos gusto nya bumabaon ung heel ko sa dummy eh ang tigas kaya nun, musta naman xa,

Pagkatapos ko, pawisan ako ng bonggang bongga, tapos ginisa pa nya ako ng questions, (sabi nung isa kong kasama mataas daw expectations sakin nung mokong na un, kasi isa ako sa highest sa exam (kunwari hindi nyo napansin na nagyayabang ako) kaya daw ganun) Isip ko naman, unfair, pati ung iba na hindi naman tinuro sa lecture proper tinatanong tapos halos pareho naman ung sagot ko sa sinabi nyang sagot, sabi nya pa din mali pa din, eh parang pinaligoy lang naman nya, (bitterness to the end power)

Buti na lang hinintay ako ng mga lunchmates ko hanggang sa matapos ako (3rd to the last kasi akong nagdemo)

Over-all, nagging makahulugan (naks) at masaya ang RD training experience ko. Sana sa susunod kung hihingin ng pagkakataon, makita ko pa ulit ung mga lunchmates ko dun (sa loob ng 2 days, may katandem na kasi akong 2 girls, tawag samin nung isang kwelang instructor ay powerpuff girls) tapos nung 2nd day nadagdagan na kami ng 2 pa (1 girl and .5guy.girl), tapos magdadala ako ng camera para may remembrance. hehe

signature2